Carta (09/11/97)


Esta carta estaba dirigida a una amiga imaginaria.
En esta historia aparacen R (Rafa), JC (Juan Carlos) y D (Dani). Al escribir en mi libreta sólo ponia las iniciales de la gente de la cual hablaba. Lo hacía para que si alguién leía algo le costara saber de quién estaba hablando. Hoy en día ha pasado tanto tiempo de ésto que ya me da igual. Esta gente desapareció de mi vida y dudo mucho que lean esto que escribo ahora.
(Ésta escrita en catalán, recordar que al final del post podréis encontrar la traducción al castellano)

Bona nit,
Té d’explicar unes quantes coses. Espero que no et molesti escoltar-me. Realment ho necesito.
Ahir el vaig veure, ja saps… a R. Feia molts mesos que no el veia i gairabé l’havia esborrat de la memòria. Portava unes tres setmanes sortin i com sempre em passa, quan un noi em dirigeix la paraula jo creec que és l’home de la meva vida. Gràcies a això podia deixar de pensar en ell i començava a pensar en els altres.
Però com et deia, ahir el vaig veure. En un lloc on creia que no el veuria. Fins ara sempre he pensat que ell ha evitat venir per on jo em movia. Potser ja no sent res per mí, ni odi ni amor ni res, i per això ha vingut a Poble Nou. Un dia en el qual, potser gràcies al destí, jo no hi tenia que ser allà.
Bé, perdona, aniré directament a la qüestió perqué sino ens hi passarem un hora.
Vaig anar a Poble Nou, com sempre. Només feia cinc minuts que haviem entrar quan el vaig veure. S’ha engraixat, saps? Però encara el trobo atractiu, molt atractiu. Estava a dues pases de mi, si hagués estirat el braç l’hauria pogut tocar. Però no ho vaig fer. Em va soptar molt quan vaig comprovar que no tremolava. Sempre vaig pensar, en els meus somnis, que tremolaria.
S’habia tallat el cabell i s’habia afeitat. Se li notava, perqué és molt pelut i sempre té l’ombra de la barba. Anava acompanyat de JC i de D.
No em va mirar, en cap moment. Jo si que el vaig esta mirant. Tan com vaig poder. És tan alt!!
No puc dir que l’estimi, però sento una força molt gran que m’atrau cap a ell, saps? No ho entec, si jo sento aquesta atracció tan forta, perqué ell no la sent? On esta l’error?

Traducción al español:

Buenas noches,

Te he de explicar unas cuantas cosas. Espero que no te moleste escucharme. Relamente lo necesito.
Ayer lo ví, ja sabes… a R. Hacia muchos meses que no lo veia i casi lo habia borrado de mi memoria. Llevaba unas tres semanas saliendo i como siempre me pasa, cuando un chico me dirige la palabra creo que es el hombre de mi vida. Gracias a eso podía dejar de pensar en él y empezaba a pensar en los otros.
Pero como te decia, ayer lo ví. En un sitio donde pensaba que no lo veria. Hasta ahora siempre había pensado que el evitaba venir por los sitios por donde yo me movia. Quizás ya no siente nada por mi, ni odio ni amor ni nada de nada, y por eso ha venido a Poble Nou. Un día en el que, quizás gracias al destino, yo no tenía que estar allí.
Bueno, perdona, iré directamente al grano porque sino nos pasaremos una hora.
Fuí a Poble Nou, como siempre. Sólo hacia cinco minutos que habiamos entrado cuando lo ví. Se ha engordado ¿sabes? Pero todavia lo encuentro atractivo, muy atractivo. Estaba a dos pasos de mí, si hubiera estirado el brazo lo hubiera podido tocar. Pero no lo hice. Me extraño mucho cuando comprobé que no temblaba. Siempre pensé, en mis sueños, que temblaría. Se había cortado el pelo y estaba recien afeitado. Se le notaba, porque es muy peludo y siempre lleva la sombra de la barba. Iba acompañado de JC i de D.
No me miró, en ningún momento. Yo sí que lo miré. Tanto como pude. Es tan alto!!
No puedo decir que lo quiera, pero siento una fuerza muy grande que me atrae hacia él ¿sabes? No lo entiendo, sí jo siento esta atracción tan fuerte ¿Porqué él no la siente?¿Dónde esta el error?

Comments are closed.

43 queries. 0.288 seconds.
Powered by Wordpress
theme by evil.bert